|
Hooggevoelige
kinderen.
Hooggevoelige
kinderen zien alles, voelen alles, horen alles, ruiken en proeven alles....
Ze zijn
heel erg druk met alles beleven. In de klas bijvoorbeeld, zitten ze midden in
alle gebeurtenissen. Ze kunnen zich daardoor moeilijk concentreren. Want tjsa,
als je alles tegelijkertijd hoort , voelt en ziet dan heb je het heel erg druk
in je hoofd.
Het kan ook zijn dat ze erg meeleven met anderen; als anderen zich niet ‘happy’
voelen, voelen zij dat ook.
Je bent
goed zoals je bent.
Als je gevoelig bent is dat eigenlijk geweldig. Je kunt bijvoorbeeld goed
kijken, horen en voelen. Je bent misschien wel erg creatief, dan teken je
graag, of maak je het erg graag mooi om je heen. Dan vind je het misschien in
de natuur ook heel fijn, de sfeer in de natuur is immers erg anders dan als je
in de stad bent, of in gezelschap van anderen. In de natuur voel je je
misschien wel echt veilig en geborgen, de dieren en planten, de wind en de zon:
ze betekenen echt iets voor je. Als je kijkt naar een zwevende meeuw, dan kun
je misschien wel helemaal voelen hoe het heerlijk het is om zo te zweven!
Het is
mogelijk dat je graag veel wilt weten: je vraagt dan vaak ‘waarom’ aan de grote
mensen om je heen. Je denkt misschien wel graag na over allerlei dingen. Of
gaat zelf op zoek naar antwoorden, door veel te lezen bijvoorbeeld.
Maar het
is niet alleen prachtig om zo gevoelig te zijn: soms is het onhandig. Dan heb
je er eerlijk gezegd last van. Dat komt ook omdat de volwassen om je heen
misschien te veel van je verwachten.
In de klas moet je van alles. Je moet leren rekenen, schrijven en lezen. Je
moet dat ook doen binnen een bepaalde tijd. Maar als je steeds heel veel
beleeft, is het wel eens moeilijk om het binnen die bepaalde tijd te kunnen.
Dan hebben jij en de volwassen mensen om je heen, wat handige tips nodig om het
wel te kunnen.
Alle
volwassenen hebben net als jij alles moeten leren. Als je naar ze kijkt denk je
misschien; dat moet ik ook zo kunnen, maar dat is onmogelijk. De volwassenen
hebben er soms jaren over gedaan om het te kunnen doen zoals ze het nu doen. Ik
denk eerlijk gezegd wel eens dat ze dat zijn vergeten! Ze leggen iets uit en
denken dan dat je meteen begrijpt wat ze bedoelen!
De eerste
twintig jaar van je leven leer je erg veel!
Maar: weet jij nog hoe je hebt leren lopen? Ik denk het niet: je bent gevallen
en weer opgestaan, maar elke dag ging het beter en werd het makkelijker om te
lopen. Door veel te oefenen ( zonder dat je het wist ) leerde je vanzelf te
lopen. De volwassen mensen weten zelf vaak niet meer hoe lang ze erover deden
om iets te leren. En daardoor verwachten zij, en jijzelf ook, misschien wel dat
jij het meteen net zo kunt als zij! Nou, ik kan je verzekeren: dat is niet zo!
Hooggevoelige
kinderen hebben soms zelfs meer tijd nodig om te leren. Door veel te oefenen,
op hun gemak (zonder haast) , leren ze het best! Het is dus belangrijk dat jij,
maar ook de volwassen mensen om je heen daar rekening mee houden!
Als je
hooggevoelig bent, reageer je op gebeurtenissen allereerst met gevoelens. Je
denkt er wel over na natuurlijk, maar eerst is je gevoel er. Je kunt je bang,
blij, boos of verdrietig voelen. En omdat dat heel soms sterk kan zijn, kan dat
behoorlijk veel invloed hebben! Soms kan het betekenen dat je meteen niet meer
goed kunt luisteren en daardoor niet goed weet wat de ander verder vertelde.
Dan voel je je ook onzeker. Of dat je ergens heel erg tegenop gaat zien.
Het kan
dan zijn dat je wel wilt, maar niet weet hoe je iets moet aanpakken. Dan is het
handig als je leert om om hulp te vragen!
Ben jij
soms een kunstenaar?
Wist je dat grote kunstenaars allemaal heel gevoelig zijn? Harry Mulisch
bijvoorbeeld, is een erg belangrijke schrijver in Nederland. Vraag maar eens
aan je ouders of ze weten wie hij is. Bijna iedereen die volwassen is kent hem.
Hij had altijd lage cijfers voor schrijven en rekenen op de lagere school (zo
heette de basisschool destijds) vertelde hij ooit.
Hij lette meer op de dingen die hij zag en voelde, dan dat hij goed kon
opletten op zijn werk of op wat anderen aan hem vertelden, zoals de meester!
Daardoor wist hij waarschijnlijk vaak niet wat hij moest doen, en maakte hij
fouten in zijn werk. Als je gaat raden naar wat je moet doen, gaat het snel mis
is natuurlijk...
En nu? Nu is hij een schrijver van veel prachtige boeken waar de mensen heel
veel van leren! Je zou zeggen: als hij altijd lage cijfers voor schrijven had,
hoe kan het dan dat hij zo’n belangrijke schrijver is geworden? Ik denk dat hij
gevoelig bleef en gaandeweg wel steeds beter leerde op te schrijven wat hij
bedoelde. Hij had er misschien meer tijd voor nodig, maar het is uiteindelijk
wel gelukt! En omdat hij zo gevoelig bleef had hij ook genoeg om over te
schrijven.
Hooggevoelige
kinderen zijn niet minder of meer dan andere kinderen. Ze hebben misschien meer
tijd nodig om informatie te verwerken. Als ze iets horen, zien ze er gelijk
plaatjes bij en dat betekent so-wie-so meer werk. Al die beeldjes of indrukken
moeten door hun hersenen worden verwerkt. Moeten ze dat snel doen van zichzelf
– of van anderen...- dan raken ze soms in paniek, want ze willen het vaak net
zo snel doen als andere kinderen. Het kan zijn dat hun lichaam dan erg
zenuwachtig wordt.
Veranderingen.
Soms vinden ze het moeilijk om met plotselinge veranderingen om te gaan: als er
iets in de klas is veranderd, moeten ze daar echt aan wennen. Of: als ze ergens
binnenkomen, dan merken ze meteen dat er iets anders is. Ze letten op kleine
dingetjes, waar andere kinderen en volwassenen makkelijk ‘overheen kijken’.
Ook kan
het zijn dat ze erg veel zien als ze luisteren: in hun hoofd ‘zien’ ze dan
plaatjes van iets, van gebeurtenissen die ze eerder hebben beleefd. Als iemand
dan iets vertelt over de dierentuin dan zien ze dat erg makkelijk ‘voor zich’.
Het kan ook gebeuren dat ze juist niets in hun hoofd zien als iemand iets
vertelt, en dan kan het zijn dat ze iets heel anders denken dan de ander
bedoelt. Daardoor kan het zijn dat ze niet goed weten wat de ander nou bedoelt
en wat zijzelf moeten doen. Dat kan ze er onzeker maken.
Ze kunnen
ook schrikken van plotselinge geluiden. Of wakker liggen van wat ze gezien
hebben op televisie. Ze kunnen erg gaan nadenken over alles, en dat is lastig,
want daardoor wordt hun hoofd druk en hun lichaam zenuwachtig. Tsja, als je
niet weet wat je te wachten staat, dan wordt je vanzelf wel zenuwachtig toch?
Ook harde
geluiden, kriebelende kleren, fel zonlicht, allerlei geurtjes, de sfeer om je
heen beleef je intens. Het is mogelijk dat je niet goed tegen bepaalde stoffen
(medicijnen, toevoegingen in voeding) kunt, of dat je allergisch bent.
Wist jij
dat je brein je meehelpt om alles wat je voelt, hoort, ziet en beleeft een
plekje te geven? Je zou kunnen zeggen dat je brein alles op een rijtje zet,
zodat jij makkelijk kunt kiezen wat je wel kunt doen of niet kunt (of wilt)
doen.
Je lichaam
maakt dat je dingen voelt. Als je veel beleeft geeft je brein aan je lichaam
heel veel seintjes af, en kun je je moe voelen of prikkelbaar (bozig). Dan kun
je druk zijn. Hoog gevoelige kinderen voelen heel veel. Of ze hebben er veel
moeite mee om goed te luisteren naar wat Juf of Meester zegt omdat ze steeds
worden afgeleid. Dan weten ze niet meer wat ze ook weer moesten doen.
Rust.
Nu zul je misschien denken, nee hoor, ik hoef nooit uit te rusten overdag. Toch
heb ik gemerkt dat als je heel veel beleeft, het fijn is om tussendoor even te
lummelen. Daar wordt je lichaam weer kalm van.
Sommige kinderen zoeken juist zelf de rust op, dan willen ze even liever niet
samenspelen in de speelpauze. Anderen vinden dat dan misschien wel een beetje
gek.
Als ze voor het eerst iets meemaken kan het ook zijn dat ze zich erg onzeker
voelen. Vaak helpt het om zo’n eerste keer eerst eens vanaf een afstandje te
kijken naar wat er gebeurt. De volgende keer weet je het dan en dan stap je er
makkelijker op af. Je hebt dan kunnen zien wat er van je verwacht wordt en wat
de anderen doen.
Beelddenken.
Soms denken ze dus in beelden in plaats van woorden. Als ik iets vertel zien ze
dat heel makkelijk voor zich. Daar hebben ze het dan erg druk mee, want alles
wat ze zien moet door hun brein worden verwerkt.
Het kan ook zo zijn dat ik iets vertel dat ze nog nooit eerder hebben
meegemaakt. Omdat ze dan geen plaatje voor zich zien voelen ze zich onzeker.
Ook als ze moeten rekenen en in de klas dat op verschillende manieren gebeurt,
kan dat moeilijk zijn voor ze. Met leren lezen en schrijven kan het ook zijn
dat ze een poos de b aanzien voor de d, of de p voor de g, en dat is natuurlijk
ook verwarrend. Als je dan het woord dorp ziet staan, lees je dat misschien
eerst als het woord prod, en dat betekent niets. Ze husselen dan letters door
elkaar heen en hebben een beeld nodig om de letters goed te leren kennen. Het
zijn maar kleine dingen soms die jou kunnen helpen! Soms is het handiger
bijvoorbeeld om bij nieuwe woorden ook het plaatje ervan te zien. Als je moeite
hebt met lezen kan het komen omdat je geen plaatje van een letter of woord voor
je ziet. Ik denk wel eens: als de volwassen mensen meer zouden weten over
hooggevoeligheid zou jij misschien niet het gevoel hebben dat je veel alleen
moet oplossen!
Gymnastiek.
Het kan zijn dat je, als je erg gevoelig bent, tegen dingen op gaat zien.
Als je bijvoorbeeld ‘s morgens wakker wordt en je denkt aan gymnastiek dan zie
je dat misschien helemaal voor je en van de weeromstuit ga je liever niet naar
school. Gymnastiek vinden veel hooggevoelige kinderen soms erg moeilijk. Voor
anderen is het misschien wel leuk om teamsporten te doen, maar gevoelige
kinderen die een beetje stil zijn, hebben niet echt iets met willen winnen. Die
schrikken erg van ballen die plotseling naar ze toekomen, of houden niet van de
geur en de geluiden in de gymzaal of van onverwachte bewegingen.
En: het
kan ook zijn dat ze het gewoon moeilijk vinden om bijvoorbeeld balspellen te
doen: ze zien alles tegelijk, dus voor hun is het moeilijk om zich goed te
kunnen concentreren op een bal die ze moeten terugspelen. Als je erg wordt
afgeleid door alles om je heen, zie je de bal niet goed bijvoorbeeld. De
samenwerking tussen je ogen en je lichaam lukt dan soms niet goed. Daardoor kan
het zijn dat je gymnastiek moeilijk bent gaan vinden, vooral als er veel teamspellen
of vangspelletjes worden gedaan.
Controle.
Als je veel beleeft en je druk voelt van binnen is dat niet fijn. Je kunt erg
overprikkeld zijn. Dan heb je veel prikkels in jezelf opgenomen door wat je
allemaal hebt gezien, gehoord, geroken, geproefd en gevoeld. Ik noem dat de
stressladder. Als je gestrest (zenuwachtig) bent klim je de ladder op. Hoe
hoger je klimt hoe langer het duurt dat je weer rustig wordt. Het is belangrijk
dat je leert hoe je weer naar beneden kunt klimmen zodat je weer rustig wordt.
Als je te hoog op de stressladder terecht komt, kun je woedeaanvallen krijgen,
of gaan huilen, je terugtrekken of juist erg druk in gezelschap worden. Je
kiest daar niet zelf voor, dat overkomt je. Je lichaam zorgt daar namelijk voor
als je niet genoeg trucs kent om stress te voorkomen!
Om jezelf
rustig te voelen kan het zijn dat je manieren hebt bedacht die een beetje
onhandig zijn. De grote mensen noemen dat controle hebben over wat je allemaal
voelt. Controle is belangrijk maar te veel controle is onhandig. Het kan dan
zijn dat je niet meer zoveel durft te doen, of dingen liever uit de weg gaat
bijvoorbeeld.
Het is
mogelijk dat je allerlei dingen bent gaan denken omdat je je onzeker bent gaan
voelen.
Het kan ook zijn dat je steeds (hardop) denkt: dat je voor jezelf opnoemt wat
je beleeft, dus wat je ziet, of denkt. Dat doe je ook om jezelf rustig te
maken. Als je er woorden voor vindt maak je het een beetje minder warrig.
Kijk maar
eens naar de gedachten die je over jezelf kunt hebben. Ik heb ze hieronder op
een ruitje gezet.
Heb jij
dat ook:
Dat je denkt dat anderen je altijd aardig moeten vinden? En dat je door deze
gedachte heel erg je best gaat doen? Of verdrietig of boos bent als je niet mee
mag doen?
Nou ik
weet bijna zeker, dat jij ook niet iedereen aardig vindt! Dus het van anderen
verwachten is een beetje onhandig toch?
Met de een heb je nu eenmaal meer dan met de ander!
Als je het goed met iemand kunt vinden dan deel je dezelfde dingen met elkaar
bijvoorbeeld.
Fouten
maken: is dat heel erg?
Het kan ook zijn dat je denkt dat je nooit fouten mag maken van jezelf omdat
mama dan niet niet meer van je houdt. Of omdat je denkt dat anderen ( de andere
kinderen, de meester of juf) je dan stom zullen vinden.
Heb je wel
eens gevraagd aan anderen of ze je stom vinden? Soms denken we die dingen
terwijl ze helemaal niet waar zijn! Ik weet zeker dat bijna niemand zou zeggen
dat ze je stom vinden! Kinderen pesten elkaar wel eens en roepen dan van de
ander dat ze hem stom vinden. Maar vaak is dat omdat ze zich zelf erg onzeker
voelen. Het zou jammer zijn dat jij daar erg veel ast van hebt!
Of heb jij
dit wel eens:
Dat je liever iets niet doet, omdat je denkt: ’Ik ben nu aan het spelen hoor!’
of ’Ik heb nu geen zin? ‘
of ‘Wat
moeilijk, daar begin ik maar liever niet aan!’
Heb jij
dit ook wel eens:
Dat als dit of dat gebeurt, dat dat dan een vreselijke gebeurtenis is, dan
overleef je dat niet? Dat is dan een regelrechte ramp voor je? En wordt je daar
bang en onzeker van? Bijvoorbeeld dat je iets moet doen met gym, maar denkt dat
dat vast niet zal lukken? Of dat je je sommen niet af krijgt?
Of heb jij
dit ook wel eens:
Dat alle kinderen net zo moeten denken als jij en alles net zo moeten doen als
jij, want dan voel jij je prettig en zal alles makkelijk gaan?
Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat jij al helemaal voor je zag hoe iets zou
worden. En dan is er een ander kind dat het op zijn eigen manier wil doen! Dat
maakt je dan zenuwachtig. Alsof je wordt onderbroken in iets.
Als je
deze dingen denkt, gaan dingen dan makkelijker? Voel je je dan fijn?
Levert het een voordeel of een nadeel op voor jou en de anderen?
In de
speelgroepen of in de bijeenkomsten met de Wijze Moeders gaan we met elkaar
leuke en handige dingen leren om ervoor te zorgen dat je je minder zorgen
maakt. Want hooggevoelig zijn is oké!
Alkmaar Mei 2009
© Sylvia
van Zoeren
initiatiefnemer van de Wijze Ouder trainingen
www.wijzemoeders.nu
www.energyswitch.nl
www.de-praktijk.org
|